Publicyzacja nadzoru nad zadaniami gospodarczymi ze sfery użyteczności publicznej a ograniczenie autonomii ochrony prawnej jednostki
Opracowanie podejmuje problematykę wzrostu publicznego nadzoru nad sprywatyzowanymi zadaniami gospodarczymi z zakresu świadczenia usługi powszechnej realizowanej przez przedsiębiorstwa komunalne – w analizie porównawczej do reżimu prawa publicznego przedsiębiorstw energetycznych. Tłem jest de lege lata wzmożenie administracyjno-prawnych środków nadzoru nad tymi podmiotami prawa. Sednem podjętej analizy otoczenia prawnego przedsiębiorstw użyteczności publicznej jest pozbawienie odbiorcy usług przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego (monopolisty), przy okazji zmiany modelu regulacji taryfowej tego rodzaju dostawców, prawa do samodzielnej drogi administracyjnoprawnej zaskarżenia taryfy jako naruszającej interes prawny tego odbiorcy.
Autonomia jednostki w demokratycznym państwie prawa została ograniczona i powstaje pytanie, czy stan obecny jest wystarczająco uzasadniony, czy ochrona jednostki została wzmocniona, czy też ma miejsce jej osłabienie? Stąd przedmiotem analizy uczyniono możliwości zapewnienia aktywnej roli obywateli w promowaniu i efektywnym osiąganiu integracji systemu prawnego UE, na polu konkurencji i praw konsumentów. Przy okazji osiągania przez jednostkę jej interesu prywatnego może mieć miejsce jednoczesny udział jednostki i jej oddziaływanie w sferze publicznej, w której najefektywniej realizowana jest ochrona praw podstawowych w interesie ogółu jednostek.
Publikacja dostępna w: Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego nr 1/2020, s. 13-22, (pełna wersja): DOI 10.33226/0137-5490.2020.1.3
