Współcześnie odbiorcy końcowi energii elektrycznej i paliwa gazowego są rozliczani nie tylko za pobraną energię elektryczną i świadczone usługi związane z ich dostarczeniem, lecz zobowiązani są także do terminowej zapłaty za prognozowaną wielkość zużycia medium w przyszłości. Źródłem przypadków wywołujących kontrowersję co do legalności działania dostawców są prognozy przewyższające następcze zużycie. Powstaje pytanie czy może dostawcy w takich przypadkach powinni wynagradzać odbiorców za korzystanie z ich kapitału? Zagadnienie to skłania do dociekań – opartych na analizie prawno-dogmatycznej i prakseologicznej – czy przepisy normujące prognozy mają oparcie w prawie unijnym, czy rozporządzenia wykonawcze do ustawy – Prawo energetyczne są zgodne z delegacją ustawową, wreszcie czy regulacja ma charakter wyważony i w wystarczającym stopniu kształtuje zabezpieczenia chroniące odbiorców. Częścią opracowania badanie, czy obowiązujące środki ochrony prawnej interesów odbiorców są adekwatne do spostrzeżonych zagrożeń, zapobiegają ryzyku wykorzystania przez dostawców przewagi nad odbiorcami a odbiorcom przysługuje możliwość samodzielnej inicjatywy w ochronie i dochodzenia praw. Wynikiem analiz jest także ocena potrzeby ewentualnej korekty prawodawczej.
Publikacja dostępna w: Wyzwania ochrony konsumenta (2026), s. 95-106
